| تبليغات | X |
|
آن وقتها که از پشت دیوار بیرون می پریدی و شیطنت وار دو انگشت کودکانه ات را شلیک می کردی مرگ همان جیغ و افتادن و بستن پلکها بود و معجزه ، چند لحظه بعد دست و پا می زد حالا خاک چه زود راه هر معجزه را می بندد + نوشته شده در پنجشنبه بیستم بهمن 1384 20:38 توسط سیما حجازی |
|